پدر خانواده بعد از بازنشستگی بیشتر اوقات‌شو توی خونه می‌گذرونه و سرگرم نوه‌ی شیطون یا عروس‌های هلندی‌شه. بابا با وجود آرامش و کم‌حرفیش، آدم خوش‌فکریه که البته گاهی با جست‌وخیزهای توفانی کودک درونش، حسابی همه‌‌ی ناظران رو به شگفتی وامی‌داره. درواقع این مسابقه فرصتی شده تا آقای پایسته استعدادهای شکوفانشده‌شو به منصه‌ی ظهور برسونه.

مامان، از اون خانم‌های خانه‌دار فعال و همه‌فن حریفه که از خیاطی و بافتنی تا امداد و نجات و کمک‌های اولیه به هر هنری که فکرشو بکنید آراسته است. تو خونه‌ی پایسته، کسی به اون معنا حرف آخرو نمی‌زنه، اما رأی خانوم پایسته تو تصمیم‌گیری‌ها جزء مهم‌ترین رأی‌هاست و به نوعی، مرکز ثقل این خانواده محسوب می‌شه. برنده شدن تو این مسابقه، برای مامان هم مثل بقیه‌ی اعضای این خانواده خیلی مهمه.

علی به‌عنوان تک‌فرزند مامان و بابا با همسرش زهرا تو خونه‌ی پشت همین دیوار زندگی می‌کنن. پسر پرزور و پرشور و خستگی‌ناپذیری که گاهی به خاطر عجله‌ یا کم‌تجربگی‌اش کار دست بقیه می‌ده. رؤیای علی تو زندگیش، داشتن یه مزرعه‌ی شترمرغه که برا رسیدن بهش روی جایزه‌ی مسابقه حساب کرده.

زهرا برعکس شوهرش دختر آرومیه که سعی می‌کنه سطح انرژی خانواده‌ رو تا حد لازم پایین بیاره و تنظیم کنه. روحیه‌ی صلح‌طلب زهرا رو می‌شه به راحتی از زندگی مسالمت‌آمیزش دیوار به دیوار خانواده‌ی همسر فهمید. هرچند سر شترمرغ‌ها آبش با شوهرش تو یه جوب نمی‌ره.

علی و زهرا با وجود سن کم‌شون، یه پسر کوچولو هم دارن؛ امیرمحمد، که از همین حالا معلومه به باباش رفته و نمی‌ذاره خونه‌ی پایسته یه لحظه هم بی‌سر و صدا باقی بمونه.